Koniec Świata powie Ci dokąd warto pojechać i jak to zrobić tanio. Co więcej, powiedzą Ci o tym ludzie, którzy znają dany kraj na wylot, bo mieszkają w nim lub byli w nim wielokrotnie. Dowiesz się co zobaczyć, co zjeść, na co się szczepić, obejrzyjsz zdjęcia i posłuchasz muzyki. Jeśli jedziesz gdzieś z plecakiem, znajdziesz tu wszystko czego szukasz.


Ważne: Strona wykorzystuje pliki cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies.

brak nowości na liście.

Wenezuela - Transport i poruszanie się po kraju

Ze wzglądu na duże odległości w Wenezueli, na pobyt 14-20 dniowy trzeba wybrać trasę albo północ – wchód – południe, albo północ – zachód – południe. Żeby zwiedzić całą Wenezuelę potrzeba minimum 30 dni, z korzystaniem z przelotów połączonych z prywatnymi przejazdami wynajętym transportem i nocnymi autobusami. Bardzo intensywnie, przy czym logistyka musi być zamówiona przed przyjazdem. Aby zwiedzić Wenezuelę backpackowo samemu potrzeba około dwóch miesięcy. (EM)

Autobus. Najlepsza forma transportu. Do wyboru są tanie autobusy oraz semi cama, cama i buscama. Różnica w komforcie i cenie. Najlepszy na długie trasy jest oczywiście buscama z rozkładanymi fotelami. Trzeba wziąć pod uwagę fakt, że przejazdy pomiędzy głównymi punktami to min. 10 godz.

Caracas – Ciudad Bolivar 11 godz.
Ciudad Bolivar – Santa Elena de Uiaren 18 godz. (MP-N)

 

Minibusy/shared taxi. Tylko w miastach. (MP-N)

Samochód. Wypożyczalnie samochodów praktycznie nie istnieją – jedynie na północy kraju i na wyspie Margarita. Ropa jest tania, ale samochody i części zamienne są drogie, stąd też mało komu się to opłaca. Można wypożyczyć samochód z kierowcą, ale nie jest to tanie rozwiązanie.

Najbardziej opłaca się przy minimum 4 lub 8 osobach (wtedy bierzemy dużą wieloosobową toyotę macho). Poza tym drogi są nieoznakowane i ciężko się samemu poruszać samochodem. (EM)

Wypozyczenie samochodu w zasadzie jest dobrą opcją na Gran Sabana, gdzie można samemu jechać i zatrzymywać się gdzie się chce. Benzyna jest super tania (tańsza od wody). Problem może być ze stacją benzynową i z dostawą towaru. Zabrzmi to śmiesznie, ale w kraju ropą płynącym, na obszarach odizolowanych, a takim jest Gran Sabana są dni, kiedy benzyny po prostu nie ma. Wtedy nawet wycieczki się odwołuje (ale biura dbają o to i mają zapasy. Jeśli jeździcie sami, może być różnie). Żeby przejazd miał sens należy wypożyczyć auto z napędem 4x4 - większość dróg na sawannie jest szutrowa, kamienista i z pochyłościami (oprócz drogi głównej, rzecz jasna).

Średnia prędkość poruszania się po drogach: 60 km. Na drodze Caracas–Merida częste podmycia i lawiny na drogach. (MP-N)

 

Promy/łodzie.

Promy łączące wyspę Margarita ze stałym lądem odpływają z Cumana, Puerto La Cruz oraz z Caracas, ale nie codziennie. (EM) Wyprawa do delty Orinoko, wyprawa do wodospadu Salto Angel. Wykorzystuje się łodzie motorowe, ok. 10-osobowe. (MP-N)

Autostop. Rzadko kiedy widać, żeby ktoś zatrzymywał samochody. Odległości pomiędzy punktami zainteresowania są bardzo duże.  Autobusy rejsowe też nie zatrzymują się poza głównymi przystankami. (MP-N)

Taksówki. W miastach najpowszechniejszy środek transportu – tanie. (MP-N)

Rower. Mało popularne rozwiązanie w Wenezueli. Tylko w Meridzie w Andach można go wypożyczyć. (EM)

Samolot. Samoloty są raczej tanie i warto z nich korzystać, biorąc pod uwagę odległości w Wenezueli. Dla odpoczynku można łączyć połączenia lotnicze z długimi trasami autobusowymi. (EM)

Niezbędny przy wyprawie do wodospadu – mała Cessna. Na archipelag Los Roques i wyspa Margerita lokalne linie lotnicze, dużo połączeń. (MP-N)

 

Metro. W Caracas powszechny środek transportu. Uznaje się za mało bezpieczny dla turystów. (MP-N)

Kraje, do których łatwo się przedostać. Brazylia – z Santa Elena de Uiaren.

Kolumbia – od strony północnej przez Maicao, od południowej przez San Antonio de Tachira.

Gujana – brak drogowych przejść. Trzeba jechać przez Brazylię. (MP-N)

Znasz dobrze Wenezuelę?

Uzupełnij jej opis:
dołącz do Przewodników.

 

Autor

Marta Podleśna-Nowak - przemierzyła samotnie z plecakiem Amerykę Południową od Wenezueli przez kraje andyjskie do Argentyny. Geograf i pilot wycieczek specjalizujący się w krajach latynoskich. Cierpi na rozpowszechnioną wśród podróżników chorobę „swędzących stóp”. Prowadzi wyprawy: www.latinotour.pl.

Edyta Michalak - po raz pierwszy przyjechała do Wenezueli w 2004 roku, a na stałe mieszka tam od 2005r. Prowadzi wspólnie w mężem Wenezuelczykiem lokalną agencję podróży i tropikalny ecolodge na Gran Sabana. info[at]venezuela-explorer.com, www.venezuela-explorer.com

Obejrzyj zdjęcia z innych krajów.

Dodaj swoje informacje o tym kraju

Aby dodać swoją opinię, zaloguj się korzystając z poniższego formularza. Jeśli nie masz jeszcze konta, zarejestruj się.

TypoScript object not found (lib.small_login)