Koniec Świata powie Ci dokąd warto pojechać i jak to zrobić tanio. Co więcej, powiedzą Ci o tym ludzie, którzy znają dany kraj na wylot, bo mieszkają w nim lub byli w nim wielokrotnie. Dowiesz się co zobaczyć, co zjeść, na co się szczepić, obejrzyjsz zdjęcia i posłuchasz muzyki. Jeśli jedziesz gdzieś z plecakiem, znajdziesz tu wszystko czego szukasz.


Ważne: Strona wykorzystuje pliki cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies.

brak nowości na liście.

Słowenia - Transport i poruszanie się po kraju

Autobus. Transport publiczny w Słowenii jest dostosowany głownie do potrzeb uczniów, studentów i osób dojeżdżających do pracy. Duża liczba pociągów i autobusów nie kursuje w weekendy.

W Ljubljanie dworzec autobusowy znajduje się przy wejściu do dworca kolejowego, odjeżdżają z niego autobusy w relacjach krajowych i międzynarodowych. Rozkład jazdy, ceny biletów można sprawdzić na stronie internetowej: http://www.ap-ljubljana.si/ .

Istnieje też możliwość zakupu biletów przez Internet. Z tego samego miejsca odjeżdżają autobusy na lotnisko. (TO)

Minibusy/shared taxi. Nie występują. (TO)

Samochód. Większość Słoweńców jako środek transportu wybiera własny samochód. Nie można też polegać na transporcie publicznym na obszarach gorzej zaludnionych. (TO)

Promy/łodzie. (dodaj swoje informacje)

Pociągi. Pociągi w Słowenii są wygodne, czyste i tańsze niż autobusy. Minusem natomiast jest to, że można dotrzeć nimi tylko do dość ograniczonej liczby interesujących miejsc, a także na część tras (np. z Ljubljany do Kopru) przejazd pociągiem zabiera więcej czasu niż przejazd autobusem czy samochodem.
Jedynym operatorem przewozów pasażerskich w Słowenii są Slovenske Železnice. Strona internetowa, www.slo-zeleznice.si, zawiera wyczerpujące informacje o rozkładzie jazdy, cenach biletów, ofertach oraz opóźnieniach pociągów. Cała zawartość została przetłumaczona na język angielski. Wszyscy pracownicy kolei, którzy pracują w bezpośredniej obsłudze pasażera posługują się językiem angielskim w stopniu co najmniej komunikatywnym. 
Kategorie pociągów w Słowenii można podzielić na trzy grupy:
- ICS – InterCitySlovenija – najszybsze połączenie między Ljubljaną a Mariborem (latem również do Kopru), do biletu obowiązkowa jest rezerwacja miejsca, przejazd odbywa się nowoczesnym składem Pendolino;
- EuroNight (EN), EuroCity (EC), InterCity (IC) i Medneradni (MV – pociąg pośpieszny kursujący poza granicę kraju) – oferują one szybkie połączenia między Ljubljaną a pozostałymi częściami kraju, a także krajami ościennymi;
- Regionalni (RG) i Lokalni Potniški (LP) – są to odpowiedniki naszych pociągów osobowych, kursujące po wszystkich liniach. Mimo, że na trasach zelektryfikowanych większość pociągów zestawiona jest z nowoczesnych jednostek marki Siemens to w Słowenii można jeszcze spotkać polskie składy, które sprzedaliśmy tam w latach 60. i 70., przez miejscowych nazywane są po prostu „Gomulka”.

W komunikacji międzynarodowej można skorzystać z następujących połączeń (z Ljubljany):
- Frankfurt nad Menem – 1 raz dziennie;
- Monachium – 2 połączenia dzienne, 1 nocne;
- Zürich – 1 połączenie nocne;
- Salzburg – 2 połączenia dzienne, 1 nocne;
- Innsbruck – 1 połączenie nocne;
- Villach – 7 połączeń dziennych;
- Wenecja – 1 połączenie nocne;
- Pula – 1 połączenie dziennie (latem);
- Rijeka – 2 połączenia dzienne;
- Zagreb – 6 połączeń dziennych, 1 nocne;
- Belgrad – 2 połączenia dzienne, 2 nocne;
- Budapeszt – 1 połączenie dzienne, 1 nocne;
- Wiedeń – 1 połączenie dzienne bezpośrednie, 3 z przesiadką w Mariborze, 1 nocne z przesiadką w Salzburgu;
- Praga – 1 dzienne i 1 nocne z przesiadką w Salzburgu (w okresie kwiecień – wrzesień kursuje bezpośredni wagon sypialny).

Dodatkowo Maribor posiada rozbudowaną siatkę połączeń z Grazem i Wiedniem, odjeżdża w tym kierunku sześć pociągów dziennie.
Kolej oprócz środka lokomocji może też być atrakcją turystyczną. Ze względu na ukształtowanie powierzchni w Słowenii wiele szlaków kolejowych zostało zbudowanych wzdłuż dolin rzek, dzięki temu wyglądanie za okno staje się przyjemnością samą w sobie. Osobiście mogę poleć trzy odcinki:
Jesenice – Nova Gorica – trasa przebiegająca przez sam środek Alp Julijskich, krajobrazy, które można obserwować z okna zapierają dech w piersiach. Szczególnie pięknie jest tutaj jesienią (przełom października i listopada). Pociąg na swojej trasie pokonuje wiele dolin, tuneli i mostów, z których najbardziej efektowny jest ten tuż koło Nowej Goricy. Agencje turystyczne organizują na tej trasie przejazdy pociągami prowadzonymi przez parowozy, o szczegóły warto pytać w informacji kolejowej (Info Centar).
Zagorje – Zidani Most (na trasie z Ljubljany w kierunku Mariboru i Zagreba) – można obserwować z pociągu przełom rzeki Sawy. Po drodze, w mieście Trobovlje, mija się największy komin przemysłowy w Europie (jego wysokość to 100 m). Dodatkowo sama stacja Zidani Most (zatrzymują się tam wszystkie pociągi do i z Ljubljany) jest malowniczo położona w kotlinie, tuż obok ujścia rzeki Savinji do Sawy.
Maribor – Dravograd – Bleiburg (A) – linia kolejowa z ruchem lokalnym położona w dolinie rzeki Dravy. (TO)

 

Autostop. Najlepszy z możliwych środków komunikacyjnych w Słowenii. Raj dla autostopowiczów. Nie zdarzyło mi się stać dłużej niż 10 minut. Ludzie bardzo sympatyczni i otwarci, dobrze znają języki. Znam przypadki, że ludzie nadrabiali pół kraju drogi by zawieźć autostopowicza do miejsca przeznaczenia. (JN)

Autostop jest znanym w Słowenii środkiem podróżowania. Nie ma zwyczaju rewanżowania się kierowcy za przejazd.
Autostop jest najlepszym sposobem na przedostanie się z Ljubljany nad morze i do Postojnej. W tym celu należy pojechać autobusem linii 6 do krańca Dolgi Most (dla linii 6B jest to przystanek) – znajduje się tam wjazd na autostradę. Jest to powszechnie znane miejsce do łapania stopa, co jest dużą zaletą, ale także wadą, gdyż dość często zdarzają się tam kolejki „oczekujących”. W takim przypadku należy cierpliwie poczekać na swoją kolejkę, ruch w tamtym kierunku jest duży, więc nie zabiera to dużo czasu.
Łapiąc stopa warto mieć ze sobą wcześniej przygotowaną kartkę z nazwą miejsca, do którego się udajemy. (TO)

 

Taksówki. Taksówki w rejonie Primorska nie są drogie. Jeżdżą pomiędzy miastami. Można jechać nawet w osiem osób – w taksówkach zbiorowych. (JN)

Tak jak na innych szerokościach geograficznych nie należy korzystać z usług łapaczy i taksówkarzy nie zrzeszonych w korporacjach.
Polecam korzystanie z usług korporacji Metro Taxi, tel. +386 80 11 90, kierowcy są uprzejmi i mówią po angielsku. Koszt przejazdu z centrum pod Wydział Nauk Społecznych (FDV) w dzielnicy Bežigrad wynosi ok. 5-6 €. (TO)

 

Rower. Rower i rolki to świetny środek transportu w rejonach nadmorskich. Dobre trasy, np. z Koper do Izoli. W Koper rowery można wypożyczyć na stacji kolejowej. Koszt niewielki - na weekend - kilka euro. (JN)

Ljubljana jest miastem bardzo przyjaznym rowerzystom. Jest to bardzo popularny środek transportu, a ścieżki rowerowe pozwalają na szybkie przemieszczanie się wzdłuż głównych ciągów komunikacyjnych. (TO)

 

Samolot. Brak lotów wewnętrznych. (TO)

Kraje, do których łatwo się przedostać. Najłatwiej dostać się do Włoch - np. do pobliskiego Triestu. Z Lublany do Węgier można dostać się dzięki autobusom orangeways.com za cenę ok. 10 euro. Warto również pojechać na Istrię do Chorwacji - można dojechać autobusem, lub stopem.

Z Izoli można udać się katamaranem do Wenecji. (JN)

Włochy
Pierwsza opcja prowadzi z Ljubjany przez Koper do Triestu. Do Kopru najlepiej jechać stopem lub pociągiem, dalej autobusem odjeżdżającym z dworca autobuso-kolejowego w tym nadmorskim mieście.
Druga opcja to dojazd do Triestu z przesiadką w Sežanie. Do Sežany najlepiej dojechać jest pociągiem, a dalej autobusem (rozkład jazdy na stronie www.sezana.si).
Trzecia opcja prowadzi przez Novą Goricę i może być atrakcyjna dla tych, którzy jechać będą bezpośrednio z Alp Julijskich. Gdy już dostaniemy się do Nowej Goricy należy jakkolwiek przedostać się pod dworzec kolejowy (o ile tam już nie jesteśmy). Następnie należy przejść się na terytorium Włoch – zajmuje to kilka sekund, granica bowiem przebiega jakieś 10-15 metrów od dworca kolejowego. Po włoskiej stronie znajduje się przystanek autobusu miejskiego, który zawiezie nas na dworzec kolejowy, skąd średnio co około dwie godziny odjeżdżają pociągi regionalne do Triestu, Udine, Treviso i Wenecji.

Austria
Na tym kierunku mamy do dyspozycji tylko pociągi (Villach, Graz) i autostop (Klagenfurt).


Węgry
Przejazd prze d krótką granicę z Węgrami jest możliwy np. kolejowe przejście graniczne w miejscowości Hodoš, codziennie przekracza 10 pociągów osobowych do miast Zalalövő i Zalaegerszeg oraz para pociągów IC z Ljubjany do Budapesztu.

Chorwacja
Do tego kraju relatywnie najłatwiej przedostać się ze Słowenii. Znowu w grę wchodzi pociąg (Zagrzeb i Rijeka), czasami autobus (Istria), no i oczywiście autostop. Ze względu na zapotrzebowanie na granicy słoweńsko-chorwackiej istnieje duża liczba przejść granicznych, co znacznie ułatwia podróżowanie. Należy pamiętać, że część z nich jest dostępne tylko dla obywateli Słowenii i Chorwacji, jednak przy odrobinie uśmiechu po stronie podróżującego i dobrej woli pogranicznika można przedostać się na drugą stronę.
Granica z Chorwacją jest również zewnętrzną granicą Unii Europejskiej, co wpływa na liczbę pytań zadawanych przy jej przekraczaniu. Z własnego doświadczenia radzę również posługiwać się dowodem osobistym przy wjeździe do Chorwacji, zazwyczaj redukuje to niezdrowe zainteresowanie tamtejszych pograniczników. (TO)

Znasz dobrze Słowenię?

Uzupełnij jej opis:
dołącz do Przewodników.

 

Autor

Judyta Niedbalska - studentka ekonomii, która pewnego razu postanowiła wyjechać na wymianę zagraniczną. I tak spędziła semestr w pięknym mieście Koper w Słowenii, przy okazji zwiedzając jej najciekawsze zakątki. Poza podróżami jej pasją są różnice kulturowe, teatr i ciągła pogoń za czymś nowym. Wpis o Słowenii dedykuje „Sekcie Motel Port”.

Tomasz Ostrowski - adept nauk społecznych, przewodnik turystyczny po Warszawie, miłośnik kolei, a przede wszystkim podróżnik. Fascynują go miejsca położone na uboczu szlaków turystycznych, miasta, wsie, bezdroża, gdzie życie płynie zwykłym, lokalnym rytmem. Choć widział już wiele to nadal najlepiej czuje się gdzieś między Jesenikami a Wardarem. W Słowenii, a konkretniej w Ljubljanie mieszkał przez prawie rok (od sierpnia 2007 do lipca 2008).

Dodaj swoje informacje o tym kraju

Aby dodać swoją opinię, zaloguj się korzystając z poniższego formularza. Jeśli nie masz jeszcze konta, zarejestruj się.

TypoScript object not found (lib.small_login)