Koniec Świata powie Ci dokąd warto pojechać i jak to zrobić tanio. Co więcej, powiedzą Ci o tym ludzie, którzy znają dany kraj na wylot, bo mieszkają w nim lub byli w nim wielokrotnie. Dowiesz się co zobaczyć, co zjeść, na co się szczepić, obejrzyjsz zdjęcia i posłuchasz muzyki. Jeśli jedziesz gdzieś z plecakiem, znajdziesz tu wszystko czego szukasz.


Ważne: Strona wykorzystuje pliki cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies.

brak nowości na liście.

Portugalia - Na co uważać

Mieszkańcy. Dziewczyny o słowiańskiej urodzie zdecydowanie powinny uważać na typowych „macho latino”. Portugalczycy mają obsesję na punkcie jasnych oczu i blond włosów. Nie każdy po uszy zakochany Portugalczyk planujący już wspólną przyszłość z domkiem, psem i dziećmi jest rzeczywiście zainteresowany jakimkolwiek związkiem, który trwałby dłużej niż jedna noc. (GG)

Wśród Portugalczyków dość drażliwym tematem są imigranci z byłych kolonii. Nie wynika to z uprzedzeń rasowych, lecz czegoś, co określić można narodowym poczuciem winy. Nie jest więc to temat, który należy poruszać przy pierwszym spotkaniu.

W Portugalii także dość liczna jest mniejszość Cygańska, i tak jak w Polsce część z nich zajmuje się żebraniem np. pod supermarketami. Nie są oni niebezpieczni, ale czasem bywają bardzo uciążliwi. (MI)

 

Kanty i oszustwa. Bardzo rzadko zdarzają się nieprzyjemne sytuacje z cudzoziemcami. Portugalczycy chętnie przyjmują w swoim kraju turystów i starają się by ich pobyt był jak najbardziej udany. Jeśli ktoś proponuje, że pokaże wam osobiście jak dojść z punktu A do punktu B, to w 99,9% przypadkach rzeczywiście chce pomóc. (GG)

Woda. W całym kraju woda z kranu jest zdatna do picia. Portugalczycy są przewrażliwieni na punkcie jakości i smaku wody – uważają że portugalska woda jest jedną z najsmaczniejszych w Europie. Pije się wyłącznie wodę niegazowaną, wodę gazowaną Portugalczycy traktują jako „lekarstwo” na niestrawność lub ból brzucha. (GG)

Ciemne miejsca. Portugalia jest krajem wielokulturowym i wielorasowym. Dla Polaków szokiem są obozowiska cygańskie rozbijane gdzie popadnie (gdy mieszkałam w Combrze, Cyganie obozowali pomiędzy strażą pożarną i Politechniką, na ogrodzeniu której suszyli ubrania). Bywają namolni a niekiedy i agresywni.

Portugalia generalnie jest bezpiecznym miejscem, jednak zasady zdrowego rozsądku obowiązują i tutaj. (GG)

 

Jedzenie. Jeśli nie macie oporów przed owocami morza i rybami, to portugalska kuchnia jest rzeczywiście bardzo smaczna. Jedzenie stanowi niezwykle ważny element życia Portugalczyków, stąd nawet najprostsze restauracje serwują zwykle smaczne dania.

Wzrokowcom nie polecam dań jednogarnkowych, gdzie wszystkie składniki są porządnie wymieszane, zdarzają się również potrawy o konsystencji papki, np. Açorda. Miłośnikom filmu „Babe, świnka z klasą” odradzam regionalne danie środkowej Portugalii, będące też przysmakiem w całym kraju: Leitão, czyli pieczony prosiak. (GG)

 

Ruch drogowy. Ruch prawostronny. Ograniczenia prędkości: 50km/h w terenie zabudowanym, 90km/h poza terenem zabudowanym, 100km/h na drogach szybkiego ruchu, 120km/h na autostradach.

Dopuszczalny poziom zawartości alkoholu we krwi kierowcy to pół promila. Dzieci w wieku do 12 lat mogą podróżować tylko na tylnych siedzeniach. Pasy bezpieczeństwa są obowiązkowe.

W Portugalii jeździ się szybko i dość drapieżnie, parkuje się niemal wszędzie. Policja często jest pobłażliwa dla miejscowych, niemal nigdy dla samochodów z wypożyczalni bądź na zagranicznych numerach.

Ważne: piesi na przejściu dla pieszych mają ZAWSZE pierwszeństwo. Cudzoziemcy prowadzący w Portugalii samochód powinni o tym pamiętać, gdyż Portugalczycy wchodzą na ulicę bez oglądania się na jadące samochody! (GG)

 

Trudności w poruszaniu się po kraju. Górzyste ukształtowanie terenu nie sprzyja łatwemu podróżowaniu. Drogi krajowe przypominają niekiedy polskie. Problem rozwiązuje jednak sieć autostrad (niestety – płatnych). (GG)

Przyroda. (dodaj swoje informacje)

Choroby. Te same co w Polsce. Nie należy jednak zapominać o HIV i AIDS (w Portugalii zwane VIH i SIDA), zwłaszcza w kontaktach z Brazylijczykami lub emigrantami z państw Afrykańskich. (GG)

Szczepienia.
WZW A (wirusowe zapalenie wątroby typu A) - niekonieczne
WZW B (wirusowe zapalenie wątroby typu B) - niekonieczne
Żółta gorączka (żółta febra) - niekonieczne
BTP (błonnica, tężec, polio) - zalecane
Dur brzuszny (tyfus) - niekonieczne
Wścieklizna - niekonieczne
Japońskie zapalenie mózgu - niekonieczne
Meningo-koki (a+c) - niekonieczne

Znasz dobrze Portugalię?

Uzupełnij jej opis:
dołącz do Przewodników.

 

Autorki

Gosia Górczyńska - gdy pod koniec studiów postanowiła jechać na Erasmusa, jej instytut oferował wyłącznie Portugalię. „Ok” pomyślała „zawsze to coś”. Tak oto ograniczone możliwości UW zmieniły jej życie. Od kilku już lat zakochana w języku, kulturze i klimacie Portugalii. Na koncie rok w Coimbrze, kilka miesięcy w Lizbonie i ponad dwa lata w Faro.

Monika Irzycka - skończyła studia na Wydziale Psychologii UW i to w ramach nich spędziła 10 miesięcy w Portugalii (Coimbrze) na stypendium Erasmus. Uwielbia wszystko co ludowe, etniczne i związane z rękodziełem. Sama tworzy biżuterię, szyje paski, torby i co tylko przyjdzie jej do głowy.

Obejrzyj zdjęcia z innych krajów.

Dodaj swoje informacje o tym kraju

Aby dodać swoją opinię, zaloguj się korzystając z poniższego formularza. Jeśli nie masz jeszcze konta, zarejestruj się.

TypoScript object not found (lib.small_login)