Koniec Świata powie Ci dokąd warto pojechać i jak to zrobić tanio. Co więcej, powiedzą Ci o tym ludzie, którzy znają dany kraj na wylot, bo mieszkają w nim lub byli w nim wielokrotnie. Dowiesz się co zobaczyć, co zjeść, na co się szczepić, obejrzyjsz zdjęcia i posłuchasz muzyki. Jeśli jedziesz gdzieś z plecakiem, znajdziesz tu wszystko czego szukasz.


Ważne: Strona wykorzystuje pliki cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies.

brak nowości na liście.

Rosja (Syberia) - Ludzie i kultura

Etykieta i zwyczaje. Najważniejsza sprawa to język rosyjski. Nawet jeśli go w ogóle nie znacie, starajcie się, próbujcie, mówcie byle jak, łamanym językiem, ale rosyjskim. Rosjanie bardzo to lubią i będą doceniać wasze starania, uznając to za swego rodzaju przejaw szacunku. Mimo istnienia paru pułapek językowych, rosyjski i polski są do siebie podobne, więc warto podejmować próby porozumienia.

Ludzie są na ogół rozmowni, często pytają o rodzinę, pracę, sytuację w kraju. Chętnie słuchają opowieści przyjezdnych. Dobrze mieć ze sobą kilka zdjęć – dzieci, krewnych, okolicy, w której mieszkacie - żeby móc się nimi podeprzeć.

Przy okazji spotkań mieszkańcy Rosji często okazują swoją gościnność i częstują tym, co akurat posiadają: słodyczami, jedzeniem, papierosami, alkoholem... Jeśli nie macie ważnych powodów, lepiej nie odmawiać – może być to odebrane jako nietakt. W dobrym tonie jest częstowanie tym, co my macie ze sobą (szczególnie, jeśli są to np. cukierki przywiezione z Polski).

W języku rosyjskim nie ma zwrotów grzecznościowych, odpowiedników naszego „pan, pani, państwo”, dlatego ludzie zwracają się do siebie bezpośrednio: mużczyna (proszę pana), żenszczyna (proszę pani), diewuszka (do młodej kobiety), babuszka (do starszej kobiety). Nie ma w tym nic niegrzecznego. Jeżeli poznajecie się z kimś, a różnica wieku jest znaczna, zwracacie się do tej osoby z użyciem imienia i otczestwa, np. Anna Nikołajewna czy Iwan Aleksandrowicz.

Rosjanie maja skłonność do wylewnych powitań i pożegnań – niedźwiadek.

Przyznawanie się do polskiej narodowości na Syberii jest jak najbardziej wskazane, bo niezależnie od aktualnych stosunków w polityce, Polska i Polacy kojarzą się tam bardzo dobrze. Często po przedstawieniu można usłyszeć, że Polacy i Rosjanie to „bracia Słowianie” i że w związku z tym trzeba wznieść toast za spotkanie, znajomość i wzajemną przyjaźń. Powodów i okazji do wznoszenia toastów może być, rzecz jasna, znacznie więcej... Nawiasem mówiąc, wódkę zawsze pije się z różnego rodzaju zakąskami, natomiast zwykle nie zapija się jej.

 

Mieszkańcy. Ludność azjatyckiej części Rosji jest bardzo zróżnicowana i wymieszana etnicznie. Oprócz wielu rdzennych narodów Syberii (Buriatów, Jakutów, Ewenków...) i Rosjan, żyją tam przedstawiciele wielu innych narodów i ludzie o rozmaitym pochodzeniu – choćby potomkowie polskich zesłańców. Zdecydowana większość mieszkańców Syberii deklaruje się jako Rosjanie.

Kultura mieszkańców tych krain ma charakter synkretyczny – bardzo trudno znaleźć Buriatów czy Ewenków, którzy nie przyjęli czegoś z kultury rosyjskiej, oraz rosyjskich sybiriaków, którzy w żadnym stopniu nie ulegli wpływom kultury rdzennych narodów (choćby wierzeń i obrzędowości szamanistycznej).

 

Przydatne języki. Rosyjski – prawidłowy bądź łamany, ale rosyjski. Przydatne mogą być także języki rdzennych narodów Syberii. W miastach można próbować zagadywać młodych ludzi po angielsku lub niemiecku, ale trzeba mieć dużo szczęścia, żeby ktoś dobrze mówił w którymś z tych języków.

Święta. Największym wydarzeniem dla Buriatów jest Surcharbaan, czyli odpowiednik mongolskiego Nadaamu. Główną częścią obchodów są zawody sportowe, a do tego dochodzą występy muzyczne, taneczne itp. Obchody odbywają się kolejno na poziomie wsi, rejonów i w końcu republiki (lub Obwodu Irkuckiego) w kolejne niedziele czerwca, czyli największa impreza w Ulan-Ude wypada w ostatnią niedzielę. W zeszłym roku obchody w Irkucku były bodajże tydzień po Ulan-Ude. I w obu miastach "działo się".

Co cztery lata niedaleko wyspy Olchon, pod górą Jord odbywają się Jordynskie Igry.

 

Jedzenie. Kuchnia azjatyckiej części Rosji stanowi połączenie tradycyjnej kuchni rosyjskiej oraz kuchni rdzennych narodów Syberii. Dominują dania mączne, tłuste, wysokokaloryczne, co w surowych warunkach klimatycznych jest bardzo uzasadnione. W okolicach wielkich syberyjskich rzek oraz nad jeziorem Bajkał je się duże ilości ryb przyrządzanych na najróżniejsze sposoby.

W każdym mieście oraz większej wsi (szczególnie na trasie) znajdziecie jakąś tańszą jadłodajnię, przypominającą standardem nasze wiejskie bary czy bary mleczne. W menu zawsze jest jakaś zupa oraz kilka potraw na drugie danie. Najpopularniejsze zupy to „borszcz” (barszcz ukraiński – z mięsem, kapustą, ziemniakami...), „szczi” (kapuśniak), „solianka” (bogata zupa na bazie ogórków kiszonych, z mięsem, warzywami itd.), ucha (zupa rybna). Przykładowe drugie dania: „kotlieta” (kotlet mielony z małą zawartością mięsa), „tieftieli” (mały kotlet mielony z jeszcze mniejszą zawartością mięsa), „żarkoje” (kawałki duszonego mięsa z kośćmi w sosie), bliny (naleśniki z mięsem, twarogiem...) i ryby, podawane najczęściej z ziemniakami puree.

Szeroko rozpowszechniony jest również „russkij fast-food”, czyli przekąski sprzedawane w kioskach bądź na ulicy – w centrach miast, na dworcach kolejowych, na przydrożnych parkingach, przeprawach promowych, w niektórych sklepach. Należą do nich podawane zwykle na ciepło dania mączne, którymi można szybko się nasycić: pirożki (paszteciki z kapustą, ziemniakami, mięsem), bieliasze („pączki” z mięsem), samsy (bułki z pikantnym farszem z kapusty, cebuli, mięsa), sosiski w tiestie (parówki w cieście) itd.

 

Religia. Trzy główne religie azjatyckiej części Rosji to szamanizm, lamaizm (tybetański buddyzm) i prawosławie, które często współistnieją na jednym terenie. Elementy wierzeń szamanistycznych – była to najstarsza religia na tych terenach – przeniknęły do lamaizmu i prawosławia, które zostały wprowadzone na Syberii później, oraz do świadomości ateistów.

Co warto przywieźć na pamiątkę. Ozdoby z drewna i kory brzozowej, elementy strojów rdzennych narodów Syberii (+ ozdobne noże itp.), tradycyjne lub „polityczne” matrioszki, rosyjskie cukierki, czekolady i  bombonierki w ozdobnych opakowaniach, najtańsze papierosy w paczkach z wizerunkiem Lenina i Stalina, rosyjskie wódki bądź nalewki na syberyjskich ziołach, orzeszki limbowe, zestawy ziół, książki po rosyjsku – z myślą o znających ten język znajomych.

Znasz dobrze Rosję (Syberię)?

Uzupełnij jej opis:
dołącz do Przewodników.

 

Autorzy

Alicja Wiącek i Jędrzej Łukowski - absolwenci Turystyki i Rekreacji na UAM w Poznaniu. Piloci wycieczek z zawodu, obieżyświaci z zamiłowania. Miłośnicy wypraw autostopowych, górskich wędrówek i rajdów samochodowych. Nie wiadomo dlaczego najbardziej przyciąga ich najgłębsze jezioro świata - Bajkał.

Obejrzyj zdjęcia z Rosji.

Dodaj swoje informacje o tym kraju

Aby dodać swoją opinię, zaloguj się korzystając z poniższego formularza. Jeśli nie masz jeszcze konta, zarejestruj się.

TypoScript object not found (lib.small_login)