Koniec Świata powie Ci dokąd warto pojechać i jak to zrobić tanio. Co więcej, powiedzą Ci o tym ludzie, którzy znają dany kraj na wylot, bo mieszkają w nim lub byli w nim wielokrotnie. Dowiesz się co zobaczyć, co zjeść, na co się szczepić, obejrzyjsz zdjęcia i posłuchasz muzyki. Jeśli jedziesz gdzieś z plecakiem, znajdziesz tu wszystko czego szukasz.


Ważne: Strona wykorzystuje pliki cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies.

Pakistan - Ludzie i kultura

Etykieta i zwyczaje. Najważniejszy zwrot w Pakistanie to „Asalam Alleikum”, co oznacza – „niech pokój będzie z tobą”. Tym jednym zwrotem zyskujesz sobie od razu przychylność wszystkich, do których się zwracasz - jesteś postrzegany jako biały, który szanuje kulturę Islamu. Jeśli ktoś zwróci się do was pierwszy, odpowiadacie „Wa Alleikum Sallam”. Do przyjaciół zwracacie się prostym – „Sallam”.

Dziękuję – „Shukriya”. Do widzenia – „Khudaa Haafiz”. Te kilka słów będzie wam w stanie pomóc w wielu sytuacjach.

Ubiór w Pakistanie jest bardzo ważny. Ludzie tam nie odkrywają ciała i noszenie skąpych  ubrań jest źle postrzegane. U mężczyzn koniecznie długie spodnie, dopuszczalne są koszulki z krótkim rękawem. Kobiety - długie spodnie, koszulki z długim rękawem i najlepiej chustka na głowie. Nie przestrzeganie zasad ubioru nie sprowadzi na was żadnych kłopotów, natomiast na pewno zwiększy problemy z komunikacją, uniemożliwi zawieranie znajomości/przyjaźni i zwiększy poziom natrętnych spojrzeń.

Nie polecałbym noszenia żadnych ubrań typu moro i military demobil - możecie powodować nieprawidłowe skojarzenia.

Białe kobiety znane są mieszkańcom Pakistanu często jedynie z teledysków i filmów o tematyce erotycznej, dlatego bywa że mają zaburzone pojęcie o moralności mieszkanek krajów zachodnich. W związku z powyższym nie grozi dziewczynom żadne bezpośrednie niebezpieczeństwo, natomiast zalecałbym zachowanie powściągliwości i i umiarkowanej otwartości w stosunku do mężczyzn. (ŁS-N)

Kobiety nie powinny odpowiadać na ulicy nieznajomym mężczyznom, jest to traktowane jak zaczepka i źle świadczy o kobiecie, która odpowiada. (EM)

Jeśli nie ma sztućców (a najczęściej nie ma), jemy tylko prawą ręka! Jest to jedna z najważniejszych zasad zachowania przy stole w Pakistanie. Pod żadnym pozorem nie można sięgać po jedzenie lewą ręką. Dopiero na naszym talerzu w ostateczności możemy sobie pomóc lewą ręką.

W domu posiłki spożywa się zazwyczaj siedząc na ziemi, wtedy nie kierujcie stóp w stronę współbiesiadników, starajcie się nikogo nie dotykać stopami ani butami, jest to bardzo obraźliwe.

Pakistańskie kobiety izolowane są od mężczyzn, bywa że nie mają wstępu do pomieszczenia, w którym przebywamy. Białe kobiety najczęściej traktowane są jako „honorowi mężczyźni” i mogą biesiadować z mężczyznami. (ŁS-N)

Lepiej nie mówić komuś że coś u niego w domu się wam podoba, ponieważ najprawdopodobniej zostaniecie tym zaraz obdarowani.

Według przekonań Pakistańczyków człowiek może być szczęśliwy tylko pośród innych ludzi. Człowiek, który chce pobyć choć trochę w samotności, albo jest chory, albo nieszczęśliwy.

Nie ma też poczucia własności prywatnej, w związku z czym ktoś może sobie wziąć zarówno wasz kalendarzyk jak i komórkę, by obejrzeć, bez pytania. (EM)

 

Mieszkańcy. Przyjaźni, bardzo ciekawi turystów, bardzo gościnni. (EM)

Przydatne języki. Znajomość angielskiego załatwia wszystkie problemy komunikacyjne. Z tymi którzy nie znają angielskiego stosunkowo łatwo jest porozumieć się „na migi” - Pakistańczycy są otwarci, skorzy do pomocy i bardzo cierpliwi. (ŁS-N)

Święta. Jedynym świętem, które możne wam pokrzyżować odrobinę plany podróżnicze jest Ramzan/Ramadan. Święto przypada na dziewiąty miesiąc kalendarza islamskiego, więc co roku jest o innej porze. W czasie miesiąca trwania Ramazanu obowiązuje ścisły post w ciągu dnia, w związku z czym występuje ograniczony dostęp do żywności, a większość restauracji jest zamknięta. Oczywiście Ramzan obowiązuje tylko wyznawców Islamu, dlatego nikt nie będzie miał za złe, jeśli „niewierni” nie będą przestrzegać postu. Należy jednak uważać i spożywać posiłki dyskretnie, poza miejscami publicznymi. (ŁS-N)

Aszura - święto szyitów, samobiczowanie się chłopców i mężczyzn na ulicach i w świątyniach.
Eid-ul-Azha - zabijanie zwierząt na ulicach dotyczące Ibrahima i Izaaka.
Eid-ul-Fitr - po Ramadanie, celebrowane jedzenie oraz podarunki w rodzinie.
Rabi-ul-Awal - urodziny proroka Mahometa. (EM)

 

Jedzenie. Jedzenie jest dość monotonne i najczęściej dostępne jest tylko kilka dań. Podstawą jest dal – gotowana soczewica, sabzi – gotowane warzywa, mutton – kozina to najpopularniejszy rodzaj mięsa. To wszystko zazwyczaj jedzone jest z podpłomykami z razowej mąki chapati, roti lub naan. (ŁS-N)

Nie ma wieprzowiny, serów żółtych, kiełbas. Trzeba uważać na higienę w restauracjach i kupowaną wodę. (EM)

Religia. Islam, Islam, Islam. (ŁS-N) 77% sunnitów i 20% szyitów. (EM)

Co warto przywieźć na pamiątkę. Ręcznie kute lampy z mosiądzu lub brązu, szale z paszminy (sprowadzane z Kaszmiru), odzież, buty (pięknie zdobione kryształami, diamencikami, niestety tylko letnie), ręcznie robiona biżuteria (cos wspaniałego, szczególnie w Lahore), przyprawy, szklane bransoletki. (EM)

Autor

Łukasz Szolc-Nartowski - właśnie dochodzi do siebie po czternastomiesięcznej tułaczce po Azji . Fascynat leniwej egzystencji oraz poznawania życia poprzez doświadczania go na własnej skórze i we własnej osobie.

Dodaj swoje informacje o tym kraju

Aby dodać swoją opinię, zaloguj się korzystając z poniższego formularza. Jeśli nie masz jeszcze konta, zarejestruj się.

TypoScript object not found (lib.small_login)