Koniec Świata powie Ci dokąd warto pojechać i jak to zrobić tanio. Co więcej, powiedzą Ci o tym ludzie, którzy znają dany kraj na wylot, bo mieszkają w nim lub byli w nim wielokrotnie. Dowiesz się co zobaczyć, co zjeść, na co się szczepić, obejrzyjsz zdjęcia i posłuchasz muzyki. Jeśli jedziesz gdzieś z plecakiem, znajdziesz tu wszystko czego szukasz.


Ważne: Strona wykorzystuje pliki cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies.

brak nowości na liście.

Kostaryka - Transport i poruszanie się po kraju

Autobus. W Kostaryce działa dobrze rozwinięta, bezpieczna i niedroga komunikacja autobusowa. Z San Jose można dojechać autobusem właściwie do każdego miejsca w kraju.

W centrum miasta zlokalizowanych jest kilka dworców autobusowych. Największy terminal w centrum miasta to „Terminal Coca Cola” (Av 1&3, Calle 16, na tyłach Mercado Central). Z dworca Coca Cola odjeżdżają autobusy w kierunku wybrzeża Pacyfiku (Manuel Antonio, Quepos, Peninsula de Osa). Autobusy w kierunku wybrzeża karaibskiego odjeżdżają z „Terminal del Caribe”, znajdującego się również w centrum miasta (Av 2, Calle 7&8).

Aktualny rozkład jazdy z przydatnymi wskazówkami praktycznymi, lokalizacją poszczególnych terminali autobusowych i czasem podróży można znaleźć tutaj (po angielsku i hiszpańsku):
http://www.greenstone.co.cr/Maps/Costa-Rica-buses-schedule-2009.pdf

Komunikacja autobusowa działa również w większych miastach i jest przystępna cenowo. Jest to jeden z niewielu przypadków w Kostaryce, gdzie musicie płacić w colonach lub liczyć się z niewydaniem reszty. W autobusach miejskich płacicie kierowcy wyznaczoną stawkę, która zawsze podana jest na przedniej szybie autobusu. W autobusach miejskich nie ma biletów.

Przykładowe ceny:

San Jose–Quepos–San Jose – 2400 COL (ok. 5 USD).
San Jose–Park Narodowy Wulkan Irazu – 5000 COL (10 USD) – minibus turystyczny.
San Jose–Park Narodowy wulkan Poas – 7 USD.

Autobusy międzynarodowe Ticabus odjeżdżają z terminalu Paseo Colon (200 metros al norte y 100 metros al oeste de la Torre Mercedes, Paseo Colón, frente a la Funeraria del Magisterio Nacional).

Autobusy międzynarodowe Transnica (Nikaragua) – Calle 22, Ave 3&5.

Autobusy międzynarodowe King Quality (Nikaragua, Honduras, Salwador) – Terminal Transporte de Upala – Calle 22, Ave 3&5.

Uwaga: Zawsze staraj się kupić bilet powrotny lub na kontynuację podróży. Nie zawsze można kupić bilet powrotny w miejscu do którego się wybierasz – np. Manuel Antonio. Kierowcy zwykle nie sprzedają biletów powrotnych i jeśli nie kupiłeś go wcześniej, raczej nie licz na przychylność kierowcy.

W przypadku autobusów międzynarodowych zawsze staraj się kupić bilety z wyprzedzeniem. Zawsze należy zadzwonić lub wybrać się do agencji, aby potwierdzić podróż powrotną lub kontynuację. 

 

Minibusy/shared taxi. (dodaj swoje informacje)

Samochód. Najłatwiej wypożyczyć samochód na lotnisku, w renomowanej wypożyczalni jak Hertz, Eurocar czy Avis. Wypożyczalnie samochodów najczęściej zlokalizowane są przy większych hotelach.

Należy dokładnie sprawdzić wszelkie uszkodzenia samochodu i poziom benzyny w baku. Uszkodzenia należy zgłosić przed wypożyczeniem samochodu w biurze. Zdarzały się przypadki, że wypożyczalnie wymagały od klientów naprawy usterek, które nie były zgłoszone przed wypożyczeniem samochodu.

Wymagane jest międzynarodowe prawo jazdy (choć nie jest to rygorystycznie przestrzegane), ważne w Kostaryce przez 3 miesiące.

W miastach ruch jest bardzo nasilony szczególnie w godzinach szczytu (od 7 do 9 i od 16.30 do 18.30). Średnia prędkość w dni powszednie nie przekracza ok. 50 km/h. W godzinach szczytu – 20 km/h. Dozwolona prędkość – nie więcej niż 120 km/h.

 

Promy/łodzie. (dodaj swoje informacje)

Pociągi. Jedyna linia kolejowa łączy San Jose (Tibas) z Heredią – należy ją traktować raczej jako atrakcję turystyczną niż środek lokomocji. Planowane jest odrestaurowanie linii aż do Puntarenas (wybrzeże Pacyfiku) – nie jest to jednak priorytetowa inwestycja.

Autostop. Nie jest popularny i ciężko spotkać autostopowiczów na drodze. Istnieje, szczególnie w odludnych miejscach. Z powodów bezpieczeństwa raczej nie należy próbować podróży autostopem w pojedynkę. Cudzoziemcy raczej decydują się na wynajęcie samochodu większą grupą lub po prostu skorzystanie z tanich połączeń autobusowych.

Taksówki. W Kostaryce spotkacie dwa rodzaje taksówek:

Taksówki czerwone, tzw. „Taxi rojo”, są licencjonowane. Pamiętaj o przypomnieniu kierowcy o włączeniu taksometru tutaj nazywanego „maria”. Niestety dość częstą praktyką jest przypadkowe „zapominanie” o włączeniu taksometru, przez co później nie macie większego wpływu na cenę.

Taxi Rojo mają standardowe ceny – 470 COL za „trzaśnięcie drzwiami” i 405 COL za każdy kilometr (taryfa dzienna).

Poza tym istnieje cała masa tzw. ”Taxi pirata” – prywatnych taksówek, które są zwykle tańsze (lub droższe), ale niekoniecznie bezpieczne. Szczególnie wieczorami w odludnych miejscach nie polecam „taxi pirata”

Większość taksówkarzy z lotniska zna podstawy angielskiego. Co do reszty taksówek – to zależy. Z doświadczenia wiem, że większość zna chociaż kilka słów po angielsku. Bardzo często taksówkarze polecają turystom atrakcje w stylu klubów ze striptizem.

Przykładowe ceny „taxi rojo” (Meseta Centralna):

San Jose–lotnisko (standardowa stawka 10,000 COL; ok. 22 USD bez taksometru) – w drugą stronę może być taniej lub drożej, gdyż lotnisko ma swoją korporację taksówkarską, która ma standardowe ceny. Płaci się w okienku na lotnisku, a później można ewentualnie dodać napiwek, nie jest to jednak obowiązkowe.

Escazu–Santa Ana (ok 8 km) – 4500 COL (ok. 10 USD). San Pedro–Escazu (ok. 15 km) – 7000 COL (15 USD).

W taksówkach, jak w większości innych miejsc, można płacić w USD, jednak resztę zwykle dostaniecie w COL.

W miejscach obleganych przez turystów (Liberia, Quepos, Manuel Antonio) ceny taksówek są zwykle wyższe, ale czasami można się targować. 

Rower. Tylko dla poszukiwaczy mocnych wrażeń. W związku z szalonym ruchem i nienajlepszym stanem dróg nie polecam poruszania się rowerem. Ścieżki rowerowe nie istnieją, a rowerzysta nie ma żadnych przywilejów na drodze. Mimo to można wynająć rowery w niektórych hotelach i B&B w kurortach turystycznych.

Samolot. Bardzo dobra sieć połączeń wewnętrznych. W Kostaryce są dwa lotniska międzynarodowe: San Jose i Liberia oraz duża sieć lotnisk lokalnych. Z San Jose można dolecieć małym samolotem właściwie do każdej atrakcyjnej turystycznie lokalizacji.

Większość tras obsługiwana jest przez trzy firmy:

Taca Regional - http://www.tacaregional.com/
Sansa Regional (taca group) -http://www.flysansa.com/
Nature Air - http://www.natureair.com/esp/

Jakość, bezpieczeństwo i ceny wszystkich są porównywalne. Zwykle można znaleźć atrakcyjne promocje. Bez promocji ceny też są raczej przystępne.

Jeśli nie macie wiele czasu, lot jest świetnym rozwiązaniem. Jednak Kostaryka jest na tyle niewielka, że większość lotów wewnętrznych trwa nie dłużej niż 45 min. Jeśli chcesz poznać kraj, polecam komunikację autobusową lub wypożyczenie samochodu.

Przykładowe ceny:

San Jose–Drake Bay (Parki Narodowe Corcovado i Isla del Coco)–San Jose (Nature Air): 165 USD.
San Jose–Quepos (Park Narodowy Manuel Antonio)–San Jose: 87 USD.
San Jose–Liberia (Guanacaste)–San Jose: 117 USD.

 

Kraje, do których łatwo się przedostać. Panama, Nikaragua, Salwador, Honduras, Gwatemala, Meksyk.

W regionie funkcjonuje dobrze rozwinięta sieć połączeń autobusowych. Ticabus (po angielsku i hiszpansku: http://www.ticabus.com/) oferuje połączenia do Panamy, Nikaragui, Salwadoru, Hondurasu, Gwatemali, oraz Tapachula (Chiapas) w Meksyku.

Z powodów bezpieczeństwa i godzin otwarcia granic, autobusy nie jeżdżą nocą przez Salwador i Gwatemalę. Należy liczyć się z dodatkowym wydatkiem ok. 20 USD (czasem mniej) za hostel w Salwadorze po drodze do Gwatemali i Meksyku.

Ceny:
San Jose–Panama: 26 USD/52 USD, 14 godzin.
San Jose–Managua (Nikaragua): 21 USD/42 USD, 8 godzin.
San Jose–El Salvador: 53 USD/106 USD, 18 godzin.


Między Kostaryką i Nikaraguą istnieją dwa przejścia graniczne:
- Peñas Blancas: lądowe, łatwe i bezpieczne, główne przejście graniczne pomiędzy Kostaryką a Nikaraguą. Opłata wjazdowa do Nikaragui – 7 USD, opłata wjazdowa do Kostaryki – 2 USD. Obywatele polscy nie potrzebują wizy do Nikaragui (do 90 dni pobytu). Oprócz autobusów międzynarodowych (Ticabus, King Quality, Transnica) do Peñas Blancas można dojechać autobusem krajowym z San Jose. Jest to rozwiązanie tańsze, jednak przejście przez granicę może być wtedy bardziej skomplikowane, szczególnie jeśli nie znacie hiszpańskiego.

– Los Chiles-San Carlos: promowe, raczej rzadko uczęszczane, ale również bezpieczne i łatwo dostępne. Należy doliczyć dodatkową (niewielką) opłatę za prom.


Między Kostaryką a Panamą są dwa główne przejścia graniczne:
- Paso Canoas – przystępne, na głównej drodze (Panamericana). Opłata wjazdowa do Panamy 1 USD. Nie polecam przekraczania granicy taksówką od strony Panamy do Kostaryki. Jest to rozwiązanie tańsze niż autobus międzynarodowy, jednak zdarzają się próby przemytu narkotyków przez pracujących tam taksówkarzy.

- Sixaloa, na wybrzeżu karaibskim – dla tych którzy później wybierają się na panamskie plaże archipelagu Bocas del Toro.

Przejścia graniczne generalnie są zamykane pomiędzy 22.00 – 6.00. Od tej reguły istnieją nieregularne wyjątki w Paso Canoas i Peñas Blancas. 

Autor

Katarzyna Cichecka - w Kostaryce od 3 lat. Zaczarowana przez „100 lat samotności”. Miłośniczka peruwiańskiej kuchni, kolibrów i długich podróży.

Dodaj swoje informacje o tym kraju

Aby dodać swoją opinię, zaloguj się korzystając z poniższego formularza. Jeśli nie masz jeszcze konta, zarejestruj się.

TypoScript object not found (lib.small_login)