Koniec Świata powie Ci dokąd warto pojechać i jak to zrobić tanio. Co więcej, powiedzą Ci o tym ludzie, którzy znają dany kraj na wylot, bo mieszkają w nim lub byli w nim wielokrotnie. Dowiesz się co zobaczyć, co zjeść, na co się szczepić, obejrzyjsz zdjęcia i posłuchasz muzyki. Jeśli jedziesz gdzieś z plecakiem, znajdziesz tu wszystko czego szukasz.


Ważne: Strona wykorzystuje pliki cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies.

brak nowości na liście.

Uganda - Ludzie i kultura

Etykieta i zwyczaje. Tradycyjnym strojem noszonym przez kobiety jest gomes, charakterystyczna suknia przepasana pasem i z wysokimi pufkami na ramionach.

Często spotyka się mężczyzn trzymających się za ręce, to oznak ich przyjaźni. W stosunkach damsko-męskich w miejscach publicznych Ugandyjczycy rzadko okazują sobie uczucia. (MK)

„Dziwnym” dla Europejczyków zwyczajem może być tradycja klękania kobiet przed mężczyznami w czasie powitania. Co prawda w dużych miastach już zanika, ale w małych miejscowościach wciąż żywa. Kobiety klękają też przed białymi. (MoK)

 

Mieszkańcy. Ugandyjczycy są mili, ciepli i otwarci. Przyjaźni. Często jednak będziecie chodzącymi dolarami. Dobrze jest mieć przy sobie paczkę cukierków – można naprawdę uszczęśliwić nimi dzieci, chociaż na chwilkę.  (MK)

Przydatne języki. Urzędowy: angielski, najpopularniejsze: swahili, luganda. (MK)

Święta. 3 czerwca – Dzień Męczeństwa (bardzo rozszerzony kult męczenników ugandyjskich). 9 października – Dzień Niepodległości. (MK)

Jedzenie. Matoke – zielone banany, najlepiej smakują z liścia bananowca.
Sos z orzeszków ziemnych.
Posho – biała mąka z wodą (konsystencja plasteliny).
Ananasy – najlepsze na świecie, podobno. (MK)

Religia. Według danych statystycznych ludność Ugandy to: 44,5% katolicy; 17% inni chrześcijanie, 8% muzułmanie, 25,5% ludzi wyznających tradycyjną religię plemienną oraz 5% - innych. (MoK) Na transporcie miejskim często można zobaczyć napisy: „Jesus – I believe u”, „God is good” czy „Jesus is my Lord”. (MK)

Co warto przywieźć na pamiątkę. Z rzeczy niekupowalnych, można przywieźć zrobione przez siebie piłki czy lalki z kory bananowca. (MK)

Bębny, batiki, figurki. (MoK)

Znasz dobrze Ugandę?

Uzupełnij jej opis:
dołącz do Przewodników.

 

Autor

Małgorzata Koroblewska - studentka mediów i komunikacji społecznej (Warszawa). Przez trzy miesiące pracowała z dziećmi ulicy w Ugandzie. Swoje marzenia spełnia właśnie tam, wśród dzieci. Zapewne tam jeszcze wróci, by realizować kolejne. Miłośniczka dobrego filmu i ciepłego koca.

Monika Kacprzak - spędziła rok w Ugandzie pracując jako wolontariusz Międzynarodowego Wolontariatu Don Bosco. Obecnie mieszka w Warszawie.

Dodaj swoje informacje o tym kraju

Aby dodać swoją opinię, zaloguj się korzystając z poniższego formularza. Jeśli nie masz jeszcze konta, zarejestruj się.

TypoScript object not found (lib.small_login)